Jak definiujemy wizerunek?

Wizerunek to wygląd człowiek przedstawiający  szczególne cechy – może to być np. elementy twarzy, osobisty sposób poruszania się (np. John Cleese, papież). Zatem kryterium cechy używanej do ujednoznacznienia omawianej osoby powinno być stosowane do definiowania pojęcia wizerunku. Musimy przy tym przypomnieć, że nie można myśleć o wizerunku wieloosobowym. Można ująć na fotografii kilka osób jednocześnie (np. na koncercie, w pubie, w autobusie, w toalecie), jednak każda z tych osób będzie posiadała własny wizerunek. Każdy powinien miec także taką usługę: Fotografia.

W 20ym wieku Wizerunek stał jest niemal tworem popkultury. rozkwit reklam wymusił, że wizerunek osoby stał się produktem na sprzedaż: powstawają tzw. banki twarzy. Mają one fotografię tysięcy osób, ponieważ mogą być kiedyś wykorzystane przynosząc zysk właścicielom.

Zamieszczając czyjś wizerunek odpowiednio długo w dobranych mediach można z nieznanej szerszemu gronu persony zrobić „celebrytę” – np. osoby ze zdjęć wojennych. Fotografie może być jedynym istniejącym rozwiązaniem w tym przypadku.

Właściwie każdy posiadacz cyfrowego aparatu, czy nawet archaicznej komórki jeśli zechce może zrobić nam zdjęcie i prawie natychmiast opublikować on-line. Mimo rzekomego ułatwienia życia sprzyja to też łamaniu prawa.

W Polsce zarówno kodeks cywilny, jak i ustawa o prawie autorskim zapewniają chronienie wyglądu każdego obywatela. Podane są warunki wykorzystania wizerunku osoby na fotografiach i wideo.

Ustawa wymaga, że potrzebna jest zezwolenie osoby, której wizerunek chcemy opublikować. Pozwolenie może mieć forme słowną lub pisemną. Udzielający zgodę powinien wiedzieć, gdzie nastąpi upublicznienie jego wizerunku. Może to być np. Fotografia. Upublicznienie oznacza stan, gdy bliżej nieokreślona liczba osób może zobaczyć zdjęcie. I chodzi tu o papierowe zdjęcia na reklamach, gazetach lub czasopismach itp. oraz wirtualne np. w Internecie.